Wat is er met de mens gebeurd?

We hebben ons laten reduceren tot een consument, en de gevolgen zijn er naar, ik noem u er enkele.

Door de mens te reduceren tot consument, ontneem je hem zijn aangeboren waardigheid en verleert hij al snel – door de permanente indringende conditionering- zijn verwondering en tevredenheid, maar een tevreden mens consumeert niet. De mens is toch vooral ook een mysterie, we weten niet waar we vandaan komen, waarom we hier zijn en waar we naartoe gaan, alle religies ontlenen hun bestaansrecht en macht aan het beantwoorden (o.a) van deze drie vragen. De mens wordt door deze reductie ontevreden, want hij voelt zich onvervuld, verlaten, eenzaam en verraden, hoe veel hij ook consumeert.

Door de mens te reduceren tot consument appelleer je aan een latent aanwezige, maar gevaarlijke en negatieve neiging, nl. hebzucht.

Maar er gebeuren nog meer erge dingen, door de permanente consumptie hebben we de aarde leeggeroofd en vervuild, we hebben maar een planeet, maar geloven in een onbegrensde groei, althans dat wordt ons ingepeperd. Door alleen maar te nemen zonder de aarde iets terug te geven, dat de aarde weer zou voeden ipv. te vergiftigen met kunstmest, stapelen we een enorme schuld op de schouders van onze nakomelingen. Iedereen weet het, maar door het omvangrijke net van indoctrinatie voelen we ons machteloos.

Door ons te reduceren tot consument zijn we de verbinding verloren met al dat leeft inclusief deze levende planeet, we voelen niet meer hoe erg het is wat we de dieren, de planten, de bomen, de rivieren, de lucht en de zee aandoen (en daarmee onszelf). We zijn door deze reductie afgesneden geraakt van de verbinding met het leven en de volkeren die ons dat gevoel van heelheid nog zouden kunnen leren moorden we langzaam maar zeker uit, zoals de Aboriginals, de Tibetanen en de indianen.

Door de reductie tot consument zijn we een calculerende burger geworden, d.w.z. hij vindt het belangrijk om de laagste prijs te betalen en minstens zoveel te bezitten als zijn buurman, en al die doodgereden dieren, tja, we hebben nou eenmaal geen tijd om die aan de kant te vegen en onze excuses te maken, of is het onverschilligheid?

Dat wakkert de onvrede alleen maar verder aan. We zijn dan gezakt tot een calculerend competitief individu en als we verliezen, moet de overheid bijspringen.

Door dit proces zijn we ook individualistisch geworden, beter is het te spreken van eenzaam, en dat is goed te zien, bij zo´n voorbeeld als straatterreur, waar de dienst wordt uitgemaakt door straatbendes, die via een knop op hun (duurste) mobieltje 20 of 30 medevechters weten te mobiliseren, en daar kan het individu niets tegen beginnen. Hier zie je dat een tamelijk primitief gegeven als de `Tribe` in een hoog geciviliseerde samenleving zijn macht kan laten gelden!

Hoe rem je een volk af dat in een achtbaan zit?

Een oplossing zou zijn beginnen met minder geweld op de televisie, kinderen laten zien hoe een boer sla en aardappelen verbouwt, laten zien hoe de dieren lijden in de massastallen, een schoolreisje naar een slachterij kan ook wonderen doen, en misschien gewoon weer met elkaar praten over hoe we weer normaal met elkaar, de dieren en deze ene planeet om kunnen gaan.

Geschreven door Pablo
bron: http://www.beursblik.nl/columns/wat-is-er-met-de-mens-gebeurd.html

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: